W bieżącym roku przypada dziesiąta rocznica śmierci Andrzeja Znamirowskiego, kolekcjonera, bibliofila, założyciela Krakowskiej Galerii Ekslibrisu. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dziecięce fascynacje znaczkami pocztowymi rozbudziły jego zainteresowania kolekcjonerskie, które w kolejnych latach ewoluowały w kierunku numizmatyki, marynistyki i filatelistyki.

Znamirowski znajdował czas na organizacje życia kolekcjonerskiego, czego zwieńczeniem było powstanie pod koniec lat 70-tych Krakowskiego Klubu Kolekcjonerów, a na początku lat 80-tych Polskiej Federacji Klubów i Organizacji Kolekcjonerskich. Ostatnią pasją kolekcjonerską Andrzeja Znamirowskiego stała się grafika i ekslibris. Za namową Tadeusza Czosnyki w październiku 1991 roku zrealizował pierwszą wystawę księgoznaku w Ośrodku Kultury Kraków Podgórze. Kolejne wystawy organizowane pod szyldem Krakowskiej Galerii Ekslibrisu, stworzyły z Krakowa jeden z najprężniejszych ośrodków upowszechniania ekslibrisu w Polsce. Uważał, że każda kolekcja powinna żyć i być udostępniana. Z czasem stał się niepodważalnym autorytetem w tej dziedzinie, dokumentując katalogami swoje wystawy ( 249 ), wydając albumy (czasopismo „Wokół Ex librisu” ( 6 ) oraz publikując informatory „Ekslibris – Co, Gdzie, Kiedy?”.

Starał się jednoczyć środowiska miłośników ekslibrisu w całej Polsce, organizując spotkania kolekcjonerów, grafików i bibliofilów, aktywnie uczestnicząc w wydarzeniach związanych z ekslibrisem. Do ostatnich swoich dni brał czynny udział w przygotowaniach obchodów rocznicy 500-lecia powstania pierwszego polskiego ekslibrisu, którego niestety nie doczekał. Swoją kolekcję księgoznaków, pośmiertnie, córka przekazała Domowi Kultury Podgórze z nadzieję, że kolekcja nadal będzie „żyła”. Tak się jednak nie stało, próba rocznicowej wystawy nie powiodła się. W piątą rocznicę śmierci Andrzeja Znamirowskiego, na wystawę która nie doszła do skutku, została wydana w Cieszynie bibliofilska teka „Pro memoria Andrzeja Znamirowskiego”, do której 30 grafików przesłało swoje prace. To jedyne znane mi wydarzenie upamiętniające Andrzeja Znamirowskiego.

Na wystawie „Ekslibrisy pamięci” oprócz ekslibrisów dla Andrzeja Znamirowskiego możemy zobaczyć prace trzech mistrzów miniaturowej grafiki, których księgoznaki mogliśmy oglądać w Cieszynie, ale którzy już niestety od nas odeszli. Pierwszym z nich jest Krzysztof Kmieć, którego wystawa miała miejsce w 2005 roku i towarzyszyła Festiwalowi Filmowemu Wakacyjne Kadry.

Wystawa ze zbiorów Władysława Owczarzego miała miejsce w Kinie Piast i prezentowała ekslibrisy aktorów polskich. Znacznie powiększona w kolejnym roku była prezentowana w Muzeum Ziemi Cieszyńskiej i w bibliotece w Karwinie. Muzeum Drukarstwa, które nie miało jeszcze wtedy swojej galerii zostało obdarowane przez artystę ekslibrisem. Prace z tamtych wystaw pokazujemy po dwóch dekadach. Kolejnym twórcą, który prezentował swoje księgoznaki już w galerii Muzeum Drukarstwa, jest Roman Mucha. Wystawa „Mistrz i uczeń”, wspólna z córką Marzanną, odbyła się w lipcu 2014 roku. Artysta w swoich pracach podkreśla swoje związki z ziemią rodzinną, podkreśla jego piękno, a na grafikach i ekslibrisach kreuje najczęściej pozostałości kultury materialnej – cerkwie, kościoły, synagogi, pałace i dwory. Stosował techniki wklęsłe i wypukłe oraz rysunek piórkiem. W pracach następnego artysty, Andrzeja Buchańca z Krakowa, częściej zobaczymy postacie, diabliki, świątki oraz drobne elementy architektoniczne. Był konserwatorem dzieł sztuki i pozłotnikiem i ta perspektywa była mu bliższa. Uprawiał głównie linoryt.

Prezentowane na wystawie grafiki pochodzą ze zbiorów Władysława Owczarzego i Leszka Samińskiego.